T'o'wN's profile->>PeRfEcT b@KeRy <<- St...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
->>PeRfEcT b@KeRy <<- StuDy wItH Ur (=OHe♥rTO=)When -U- fEel aloNe I wiLL b StAy Bside 'U' |
|||||
|
February 15 อัพสเปซดีก่า^^หลังจากที่ห่างหายไปนานเกินนนน - -
เพราะ hi5 กะความขี้เกียจของเราเอง อิอิ
พองาน SCI-GAME จบลง ก็ว่างงงงง
จนไม่รู้ว่าจะเอาเวลาไปทำอะไรดี ว่างเกินไปก็บ่นอีกอะ
....
วันนี้ตอนเรียนวิชาคอม นั่งเรียนอยู่ดีดี ไฟก็ดับ
คนร้องโวยวายกานใหญ่เลยงะ ส่วนเราก็มัวแต่งงๆ อยู่ - -
จะเรียกว่าความรู้สึกช้า ซะงั้น..
สักพักอาจารย์ก้มาพูดว่า "เรียนต่ออาทิตย์หน้านะคะ"
-3- คิดอยุ่แล้วว่าต้องพูดงี้งะ แอบเซง เพราะอุตส่าตื่นแต่เช้ามาเรียน(ตงไหน?)
แต่ก้ดีใจนะ ที่เลิก class เร็ว ^^ จะได้มีเวลาไปหาข้าวกิน(ขุนให้มันอ้วนไปเลยดีมะ)
ส่วนตอนบ่ายก็มีเรียนวิชาอังกิด ตอนแรกกะจะไม่ขึ้น
แต่คิดไปคิดมาขึ้นก้ได้วะ! ชอบโดดจนเป็นนิสัยซะแล้วเรา
ว่าไปชีวิตเราไม่เห็นมีอะไรน่าเล่าเลย ออกแนวบ่นๆกะชีวิต 555+
งั้นก็ขอจบการเขียนสเปซด้วยประการะฉะนี้
จบง่ายดีไหมเนี่ย?
September 02 ไม่เข้าจาย >-<ช่วงนี้ยอมรับว่ามีเรื่องให้ปวดหัวได้ทุกวันเลย
ไม่รู้ว่าเปนเพราะอะไร?
สงสัยเราคงคิดหลายๆ เรื่องแล้วเอามาสังเคราะห์(ศัพท์หรูมะ อิอิ)รวมกัน
เปนนิสัยแล้วมั้ง - -
คิดอยู่ว่าจะมีวันไหนบ้างนะ ที่เราจะเดินได้ปลอดโปร่งโดยไม่มีอะไรมาเกะกะอยู่ในสมองอันจิ๋วหลิว
บอกใครไป เด๋วก็หาว่าเราคิดมากไม่เข้าเรื่องอีกแหละ
มะช่ายซะหน่อย ขอเถียง!!
ลองมองตัวเองดูก่อนกะดะ เคยมีบ้างรึป่าว
ที่บางครั้งทั้งที่เราอยู่กะเพื่อนที่สนิท พ่อแม่ พี่น้อง ญาติ เออ เยอะแยะ
แล้วเราไม่สามารถพูดเรื่องบางเรื่องออกไปได้ อืมม หรือเราเปนคนเดียวนิ? แง่ว
แต่ก็ไม่ได้เครียดอะไรเท่าไรหรอกมั้ง(- -")
ตอนนี้การเรียนที่มหาลัย ก็อยู่ในระดับโอเชอะนะ ไม่ดีไม่แย่เกินไป
แต่ก็มีบ้าง อย่างวิชาอังกิด คะแนนก็เปนไปอย่างที่คาดไว้เลย TT-TT
คงต้องพยายามให้มากก่านี้แล้วแหละ
เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา มีงาน CU-SWU ของคณะวิดยา
เกือบจะชวดไม่ได้ไปซะแล้ว
เพราะเหมยลี่บอกว่ากว่ารถคันที่ 2 จะมาก็อีกนาน ให้ไปกันเอง
เรากะเพื่อนก็เลยลงมติว่ารอกันต่อปายละกาน ประมาณว่าไม่อยากเปลืองตัง (อีงกเอ๊ย) -__-
ไปถึงก็รอเวลาลงทะเบียนน่ะแหละ ทุ่มนึงน่าจะได้
เสดก็กลับบ้าน
อย่างน้อยก็มีเรื่องให้ดีจาย ตงที่ว่าได้เปนคนแนะนำเส้นทางแถวนั้นให้เพื่อน
เพราะปกติไปไหน มีแต่ทำตัวเอ๋อตลอด ซะงั้นเลยเนอะ
ส่วนวันเสาร์ก็บอกติ๊ว่าจะไปสยามด้วย
กะจะไปดูว่าเรียนกันเปนไงบ้าง แต่เหตุผลจิงๆ คือ อยากไปเที่ยว อิอิ
ปุ๋ยบอกว่าไปเรียนกานแถวหอจุฬาดีก่า เสียงไม่ดังด้วย
อืม..ก็คิดอยู่ว่าเมื่อวานเราเดินผ่านก็พยายามมองหาแล้วนะ แต่ก็ไม่เหน
เจอกานหน้าเตรียม
"เออ..ปุ๋ยหออยู่ไหนเหรอ?"
"ตงนั้นไง" ชี้นิ้วให้ดู
เรานี่ยืนที่ที่มันมุมสวยจิงๆ อะ ต้นไม้งี้บังซะมิดเชียว - -
บรรยากาศใต้หอขลังมากกกกก
มีสมาธิขึ้นจม รึป่าว? แหะๆ
ยอมรับเลยว่าปุ๋ยสอนดีมากอะ เหนแล้วว่างๆ เราจะซื้อขนมไปฝาก ดูท่าทางแล้วคงจะชอบของฟรี อิอิ ล้อเล่นน่า
รอเรามีกะตังก่อนนะ ^-^
August 04 สิ่งที่เราต้องการมะด้ายเข้ามาอัพซะนานเลย เพราะว่าอยุ่ในช่วงที่ขี้เกียจ อิอิ
แต่เหตุผลเจงๆ ก็คือ อยู่ในช่วงที่กะลังเตรียมตัวสอบมิดเทอม
ให้ความรู้สึกเหมือนกลับไปเปนเด็กเตรียม Ent อีกครั้ง- -
อยากบอกว่าทรมานจิตใจมากมายเลย ทั้งกลัวว่าจะผ่าน Mean ป่าว กลัวว่าจะได้ E สารพัดแหละ แต่ก็หวังว่าจะผ่านไปได้ด้วยดีทั้งหมดแหละนะ วันพุธที่ผ่านมา มีสอบภาษาอังกิดของพวกสตรีมที่เราเรียน ก็เลยกลายเปนว่า เหล่าผองเพื่อนแยกตัวกันกลับบ้านเรียบร้อยหลังจากที่เรียนเลขเสด เราก็เลยไปกะพวก เหมยลี่ ทิพย์ เมย์ ผึ้ง นอต บอย ซึ่งก็มีอยู่แค่นี้จิงๆ อะ
ข้อสอบยากมากกก >_< ทำไม่ได้เลยงะ รู้สึกเซงตัวเอง จิงๆน่ะแหละ คนอื่นอาจจะดูว่าเราเนี่ยน่าจะทำได้ แต่ขอบอกว่าทำไม่ได้หรอก ก้แค่หน้าตาเรามันออกไปทางเด็กเรียนก็เท่าน้านแหละ (ที่จิงก็ไม่เหนจะตงไหนเลยง่า-*-) ตอนกะลังจะกลับบ้าน บังเอิญเจอเพื่อนเก่า แล้วก้กลับบ้านทางเดียวกัน ตอนเดินกลับก็คุยกันเรื่อยๆ อะนะ แต่ว่ามีประโยคนึงที่สะกิดใจเรา
“ความฝันของตาว คือ การได้เปน....อยู่รึป่าว”
เราคิดว่าเพื่อนเขาก็คงจะมะได้คิดไรมากหรอก แต่มันก็ทำให้เราได้คิดถึงในสิ่งที่เราลืมมันไปแล้วอะนะ^-^
ส่วนวันนี้ก็เปนวันเสาร์ รู้สึกดีใจเพราะจะได้ออกจากบ้าน จิงแล้วนัดปุ๋ยไว้ บ่ายโมง แต่เพราะความตะกละของเรา (อีกแล้วง่า) นึกได้ว่าไม่ได้ไปกินฮะจิบัง ซะตั้งนาน ก็เลยถือโอกาสนี้โทรไปเลื่อนนัด เปน 11.30 แทน เราก็กะเวลาดี้ดี ออกจากบ้านตั้ง 11.17 เออ กะจะไปให้ทันเลยเนอะ - - กว่าจะไปถึงก็ปาไป 12.45 ปล่อยให้ปุ๋ยรอเก้อจนได้เรา วันนี้ได้กิน ได้คุย รู้สึกสบายจายอย่างบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าคิดไปคนเดียวอะป่าว แง่ว? เจอเพื่อนของปุ๋ยชื่อ เหว่ย ตอนแรกก็กลัวว่าจะไม่อยากคุยกะเรา แต่ก็นะเปนคนดีเหมือนกัน หลังจากนั้นก้พาไปคุยกะน้องติ๊ เรื่อง เรียนพิเศษ ดีนะเนี่ยหารายได้ช่วงเรียนมหาลัย แต่ถ้าเปนเราคงม่ายหวายงะ จะพากันลงเหวไปซะทั้งคู่ แหะๆ
อยุ่ดีดี ชุก็โทรมาบอกว่าให้ไปเปนเพื่อนที่ร้านตัดผมหน่อย 555+ ในที่สุดคุณมะปรางก็จะได้รักสวยรักงามกะเขาเสียทีเนอะ ^^ รอมานานจนรากงอกแล้วเนี่ย ตัดผมเสด ชุก้บอกว่า “ไปจตุจักรกันมะ” จิงๆ เราก็กะไว้แล้วว่าต้องพูดอย่างนี้ แต่ถึงชุไม่พูดเราก็คงชวนเหมือนกันแหละ เรื่องปกตินี่เนอะที่เราจะไปเดินแถวนั้นกันประจำ เดินกันจนเย็น ก็ยังไม่ได้ของซะที ชุอยากได้กางเกง ส่วนเราก็ง่วนแต่จะหาของกิน ไม่แปลกใจว่า ทำไมน้ำหนักมันถึงได้ขึ้นเอาๆ ซะงั้นเลย เรากะชวนมันไปเดินสวนรถไฟซะหน่อย แต่มันไม่ไปเพราะ “ขี้เกียจอะ- -‘’” ด้วยเหตุผลง่ายๆ ประมาณ 5โมงก่าๆ เรา 2 คนก็แยกย้ายกันกลับบ้าน โชคดีที่บ้านมันอยุ่ใกล้ แต่เรานี่ดิ....คิดแล้วก็เซงอยู่นะเนี่ย
ถึงชุนิดหน่อย งิงิ ขอบจายมากที่เข้าจายเรา เวลาที่เรากะลังเซงๆ เราเคยคิดว่า เรา2คนคงจะเข้ากันมะด้ายหรอก ก้แค่เคยคิดนะ เพราะเรา 2 คนชอบทะเลาะกัน จนไอต๊อบกะแมคบอกว่า ”จะกัดกันไปถึงไหนเนี่ย หะ ไอ 2 คนนี่” เออ อยากบอกเหมือนกาน จิงๆ เราไม่ได้กัดกันซะหน่อย นั่นเขาเรียกว่า คุยกันปกติหรอก ^-^ ยังเคยคุยกันอยุ่เลยว่า เรา 2 คนนี่คงคุยกันดีดีมะได้หรอกเนอะ 555+ ตอนก่อนจะจบเราก็เคยถามไปว่า “จะติดต่อเราอยุ่ป่าว” ชุก็ตอบว่า”อะราย..ของเธอเนี่ยย”แล้วก็ไม่ตอบ ปล่อยเงียบไปซะงั้น เราไม่ยอมแพ้ อิอิ ถามใหม่ๆ “เออชุ..ถ้าเราจบไปงะ..” “เรื่องเดิมอีกอะดิ”แล้วก็ทำหน้าเซงๆ จากนั้นวันที่เรารับประกาศนียบัตรกัน เพื่อนๆก็คืน Friendships ให้ เราได้อ่านแล้วที่ชุเขียนอะ ดีมากๆ อ่านแล้วซึ้งจิงๆ ไม่ค่อยอยากเชื่อว่าชุจะเขียนเอง o-o
อดีต ชุ = เพื่อนสนิทของเพื่อนสนิทเรา ปัจจุบัน ก็เปนเพื่อนสนิทเราแทน ใช่มะ?
ไม่เคยเขียนให้เพื่อนแบบนี้เลยนะเนี่ย อายอยุ่เหมือนกัน เหอๆ คิดว่าจะเขียนให้เพื่อนคนอื่นๆ ด้วย ถ้ามีโอกาส บางคนที่อ่านก็อย่าพึ่งน้อยจายไปหล่ะ ^^ July 06 เรื่องเล่าเรื่อยเปื่อยจิงๆแล้วช่วงที่เปิดมาก็ไม่มีอะไรให้อัพมากมายหรอก อิอิ
แต่บางครั้งพอเรามานั่งดูสเปซที่เราทำแล้ว "ไหง มันน้อยกว่าชาวบ้านเขาหว่า??"
เราเริ่มทำสเปซก็ช่วงม.6 ละมั้ง เพราะว่าตอนนั้นกะว่าอยากทำได แบบที่เพื่อน
คนอื่นเขาทำบ้าง แต่ก็อย่างที่บอกเราเป็นพวกขี้เกียจอะ
แบบว่าในหัวนี่คิดเยอะ แตพอจะทำจิงๆ ก็ไม่รู้จะเขียนไรดี ซะงั้นเลยเนอะ - -
ตอนนี้งานที่มหาลัยก็เริ่มมีมาเรื่อยๆแล้วงะ อย่างที่ผู้ใหญ่บอกแหละ
ถ้าไม่ควบคุมตัวเองดีดี อาจจะเสียการเรียนได้
จะพยายามควบคุมก็แล้วกันนะงับ ^-^
เพราะไม่อยากให้คนอื่นคิดว่าเราเปนพวกคิดไรไม่เปนอะนะ
จากตอนแรกที่คิดว่าคณะวิดยา นี่เรียนสบายยย
แต่สงสัยตอนนี้ต้องเปลี่ยนความคิดแล้วละมั้งขนาดเรียนแค่นี้
แม่ยังต้องฟังเราบ่นทุกวันเลย งิงิ
ช่วงนี้อยากเล่นเอ็มมากๆ อะ แต่ไม่รู้ทำไม
คอมเรามันทำพิษอีกแล้ว เข้าเอ็มไม่ได้!!!
เออ..เป็นงี้ทุกทีเลยนะ คอมฉ้านน
เพราะฉะนั้น ก็เข้าจายเราด้วย ประมาณว่าบ้านอยู่หลังเขา
ไม่ทันสมัยเหมือนคนอื่น =-=
เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว ก็จำวันไม่ได้แล้วอะ (แป่ว)
ศิโทรมาหาแต่เช้า ซึ่งก็รู้ๆ กันอยู่ว่าเรายังไม่ตื่นนอน
โทรมาบอกประมาณว่า 'ไปรับเงินดือนกันป่าว'
ตอนแรกเราก็มะได้อยากไปนักหรอก เพราะว่ามันต้องสอบเลขอาทิดหน้า
แต่ก็เออนะ เหนแก่เพื่อนตาดำๆ และตัวดำๆ
จิงๆ แล้วกะโทรไปชวนปุ๋ยอีกคน แต่เราเกรงใจอะ
เพราะว่ามันฉุกละหุกมากมาย (โทดน้า เด๋วจะไปเปนเพื่อนอีกทีวันหลัง - -)
เราก็เลยนัดเจอมันเรียบร้อยที่ BTS
นั่งไปลงแถวสาธุประดิษฐ์ แถวนั้นมันก็ใช่ว่าจะถิ่นเราซะเมื่อไร?
พอไปถึงก็กะจะหารถ 2 แถวนั่งเข้าออฟฟิศ
"เออ ตาว ไอออฟฟิศ นี่มันอยุ่แถวไหนวะ"
"แถว..(คิด) ..วัดดอก..ดอกไม้อะ"
"มีด้วยเหรอวะ วัดไรของมึงเนี่ย"
"เออ มีก็มีดิ กุจำได้"
แล้วก็เพราะอย่างนี้เราก็เลยตัดสินใจขึ้นรถ 2 แถว ไปวัดดอกไม้กัน
นั่งไปสักพัก เฮ้ย ทำไมทางมันแปลกๆ ฟะ?
นั่งมาจนคนขับต้องเคาะกระจกว่าถึงปลายทางแล้ว
พอลงจากรถ หันซ้าย หันขวา กลายเปนเด็กหลงทางซะงั้น
ศิก็เลยโทรหาพี่ที่ออฟฟิศ ถามว่า 'วัดอะไรอยู่ใกล้ที่ทำงาน'
คำตอบ คือ วัดไผ่เงิน??
อีตาว เอ๊ย สร้างปัญหาจนได้
เพราะแบบนี้ก็เลยมีแต่เพื่อนเชื่อถือเราละมั้ง เห้อ
จากที่กะว่าจะรีบไปรีบกลับ กลายเป็นว่าใช้เวลาเดินจาก 11 โมง-บ่าย 2
พอไปถึงออฟฟิศก็ต้องไปขอใบอนุญาตเข้าอีก
เจอยามหน้าทางเข้าเหมือนพวกหื่นๆ อะ
เดินไปสักพักก็เจอพวกเชฟผู้ชายอยู่เป็นกลุ่มเลย TT-TT
วันนั้นแทนที่จะไปรับเงินแบบสบายๆ ก็เลยทุกข์ใจกันไปตามๆ กัน อิอิ
ช่วงนี้มีเพลงใหม่ๆ เยอะแยะไปหมด
เออ หรือว่าเราไม่ค่อยได้เปิดวิทยุหว่า?
แต่เพลงประกอบหนังเกาหลี เรื่อง รักวุ่นวายของเจ้าชายส้มหล่น (ไม่แน่ใจว่าชื่อถูกปะนะ)
เพราะมากกกกก ฟังแล้วก็ติดกันตามระเบียบ
แล้วก็มีเพลง จี๊ด ของ ABnormal ด้วย
จังหวะกลองได้ใจมากอะ ฟังแล้วก็อยากเต้นตามหรอกนะ
แต่พอดีไซร์ก็ไม่ได้อำนวย แง่
ปล.โทดปุ๋ยอีกทีละกันน้า แต่เราบอกพี่เขาไว้แล้วว่าให้เก็บเงินไว้ให้ ว่างเมื่อไรก็โทรมาบอกละ จะได้ไปเปนเพื่อน
ถ้าเข้ามาอ่านแล้วก็เม้นได้นะ ไม่ว่ากัน อิอิ June 15 FreshYเปิดเทอมมาได้เกือบ 2 อาทิตย์แล้วงับ
แต่จะบอกว่าคณะเรานี่เรียนสบายมากมายอะ
เรียนวันนึงก็เลิกประมาณเที่ยง กินข้าวเสด ก็แยกย้ายกันกลับบ้านเฮา
พอถึงบ้านก็ได้แต่นอน น้อน นอน...
น่า "เบื่อ" อย่างแรงเลย งิงิ -_-''
ตอนนี้ก็เริ่มรู้จักพวกพี่ๆ ปี 2 3 4 มากขึ้นอะ
แต่ก็จำไม่ได้หมดหรอก จะพยายามต่อปายยละกัน
มีการเล่นเกมกันด้วย
เป็นเกมของพวกปี 4 งะ
ต้องไปเอาลูกปัดจากพี่ให้ได้มากที่สุด
จากการประเมินแล้ว หนทางชัยชนะของเราคงอีกยาวไกลอะนะ
ยอมให้กะบางคนเลยเจงๆ 555+
เมื่อวานพฤหัสก่อน ที่โรงเรียนเก่ามีงานไหว้ครูด้วย
รู้สึกเสียดายเหมือนกานที่ไม่ได้ไป
เพราะตอนแรกคิดว่าคนจะไปน้อย แล้วจากนั้นก็ไม่ได้ไปเที่ยวกันต่อ
เราก็เลยตัดสินใจไปมหาลัยแทน
ช่วงนี้เพื่อนแต่ละคนคงจะมีงานเยอะแยะ
ไม่กล้าโทรไปหา เด๋วเปนการรบกวน อิอิ
แต่บางคนที่ก็เล่นมุดดินหายไปเลย ซะงั้น
หัดออนเอ็มบ้างดิ?? คนเรา^-^
ปล.ไม่รู้จะเขียนไรและคิดไม่ออก งิงิ
เด๋วเขียนมากเกินไปก็จะดูไม่ดี อะป่าวหว่า?
เมื่อกี้หงุดหงิดมากกก ด้วยความเซงกะบ๊วยของคอม
มันก็ดีดข้อมูลที่เราพิมพ์หายไปในบัลดล
อยากเตะเครื่องทิ้งมากเลยอะ แต่ทำไม่ได้
เพราะมันเปนคอมของพ่ออะนะ 555+
ปล.2คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเลยอะ ทั้งที่โรงเรียน ที่บริติช แล้วก็AUA
หวังว่าว่างเมื่อไร คงจะได้ไปเที่ยวกานเนอะ
May 21 ย้อนความในที่สุดก็มาถึงวันนี้จนได้นะเนี่ย อิอิ
วันที่เราคงต้องมาอัพสเปซ (ค้างคาไว้นานเกินน..)
กับการเปลี่ยนสถานะจากนักเรียนเป็นนักศึกษา^-^
จิงๆ ก็มีหลายเรื่องที่เกิดขึ้นมาตลอดช่วงปิดเทอม
ทั้งเรื่องที่เราไปเรียน AUA
แล้วก็เรื่องที่เราได้ไปทำงานพิเศษหาประสบการณ์
เรียกว่าพอมาคิดดูตอนนี้ เราคงมีความเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเยอะเลย งุงิ
ได้เจอเพื่อนใหม่ๆ มิตรภาพใหม่ๆ
พอนึกถึงแล้วก็ชวนให้ความรู้สึกเส้าอยู่เหมือนกัน
พลาดไรหลายๆอย่างแต่ก็ถือซะว่าเป็นบทเรียนสำหรับภายภาคหน้าละกาน
ตอนที่ทำงานพิเศษนี่ สนุกมากเลย ได้รู้จักคนเยอะแยะไปหมด
แล้วก็พวกพี่ร้านข้างๆ 555+
ที่ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันว่าเป็นเพราะเหตุอันใดที่ต้องมาทำความรู้จักกัน
แต่ไงก็ทำให้เรารู้สึกดีอยู่บ้างแหละนะ อิอิ
.
.
.
อย่างที่เพื่อนเราเคยบอกน่ะแหละ
พวกเราก็แค่คนที่ผ่านเข้าไปเจอกะพวกเขาแค่ช่วงเวลานึงเท่านั้น
สักวันก็หวังว่าพวกเขาคงจะได้เจอคนที่ใช่อะนะ (หวังว่างั้น)
มีหลายๆเรื่องที่อยากจะเขียนแต่มันก็เขียนไม่ออกงะ
เฮ้อ..ไหงเป็นงี้ทุกครั้งเลยนะเรา-_-''
จิงแล้วไม่เข้าใจเหมือนกันว่านิสัยแบบเรา
ทำไมถึงอยากทำสเปซน้า แต่แค่พิมพ์ไปจึ๋งนึงก็รู้สึกความอ่วมเล่นงาน แหะๆ
มีเพื่อนมาชวนเล่น hi5 แต่คิดว่าสงสัยจะไปไม่รอด
ด้วยเหตุผลง่ายๆ ว่า "ขี้เกียจ" แป่ว
ปานนี้จะเป็นไงบ้างน้า
ไม่เข้าใจรึไงเนี่ย ว่าหัวอกผู้หญิงเป็นยังไง
อึดอัดมากเลยอะ ระหว่างความอยาก กะ ศีลธรรม
ฮึ่ม!! โกดแล้วนะ คนเราอะ บื้ออยู่ได้
เข้าใจความรู้สึกของเธอแล้วละ
พอแล้วแหละ เหนื่อยแล้ว
June 26 มาอัพใหม่ ๆเปิดเทอมมาได้เดือนกว่าแล้วแต่งานมันก้เยอะเหมือนตอนม.5 ไม่มีผิดเลย -_- คงต้องเคลียร์ไปเรื่อย ๆ เหมือนเดิมอะแหละ แล้วก็ไม่รู้ว่าเราคิดผิดรึเปล่าเนี่ยที่มาเข้าชุมนุม"สังคมสงเคราะห์.." ฟังดูเหมือนชุมนุมแม่พระเลยเนอะ แต่จริง ๆ แล้วมันเหมือนไม่ช่ายซะหน่อย งานชิ้นแรกมาถึงนี่ก็ จัดบอร์ด เลย ใช้เวลาเมื่ออาทิตย์ก่อนจัดบอร์ดเสร็จไปแล้วแท้ๆ
แต่เพื่อนกลับโทรมาบอกว่าเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาฝนตกหนักมากบอร์ดเลยล่มไม่เป้นท่า ฟังแล้วเศร้าไปเลยง่า..TT-TT วันนี้ก็เลยต้องมานั่งจัดบอร์ดกับเพื่อนอีกรอบ สงสัยกว่าจะเสร็จอีกสัก 2-3 วัน แต่เอาเถอะถือเป้นประสบการณ์ชีวิตละกัน
อิอิ...อาจมีหลายคนงง(ถ้าเข้ามาอ่านอะนะ) ว่าไมถึงได้มาอัพสเปซที่นาน ๆ จะทำทีได้ อาจเพราะว่าเรากำลังอยู่ในโหมดเซ็ง ๆ ด้วยละมั้ง ไม่มีไรทำอะแหละ(ซะงั้น) แต่ถ้าเข้ามาอ่านก็เม้นได้ไม่ว่ากาน
ปล. ไม่เข้าใจ เมื่อเช้าเราตื่นมาคล้ายอาการคนพึ่งสร่างเมาเลยอะ แต่เราไม่ด้ายกินเหล้าซะหน่อย!!! |
||||
|
|
+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
